Archiwa tagu: test panel

GRUZJA w Klubie Sommeliera – wina białe!

Podczas ostatniego spotkania Klubu Sommeliera mieliśmy okazję zapoznać się z tematyką i zdegustować kilka gruzińskich butelek przygotowanych przez Jolę Kipek. Podsumowując panel, muszę przyznać, że Gruzja mnie zaskoczyła, nawet zszokowała w wielu momentach – raczej pozytywnie, choć wciąż mam mieszane uczucia. Nie do końca jest to styl jaki preferuję, ale obiektywnie były to dobre wina i niesamowite historie!

Do rzeczy zatem – w menu znalazły się 3 wina białe i 3 czerwone. Dziś słów kilka o tych pierwszych. Zresztą Gruzja szczególnie znana jest właśnie z pozycji białych i półsłodkich. O jej wyjątkowości jako producenta świadczy przede wszystkim niezwykła metoda winifikacji w kwewri, o której szerzej można poczytać na owinie.info.

1. Badagoni 2005, z regionu i apelacji Tsinandali w Kachetii, szczepy: rkatsiteli i mtswane

Wino ciekawe, o ciemnozłotej intensywnej barwie i zapachu dojrzałych, żółtych owoców, orzechów włoskich, miodu i karmelu. Pojawiają się także nuty kandyzowanych owoców tropikalnych czy pieczonego jabłka. Odnieśliśmy wrażenie, że było nieco już utlenione, ale nadal pijalne z niezłym skutkiem 🙂

W smaku okazało się konsekwentne i z dobrą budową. Średnią kwasowość łagodził dość ciepły, ale absolutnie nie dominujący alkohol. Trochę żywiczne, lekko wędzone, nieco szorstkie. Taki sobie wiejski, nieco prosty trunek, choć przyznać trzeba, że ciekawy!

2. Binekhi 2005, z regionu i apelacji Gurjaani w Kachetii, szczepy: rkatsiteli i mtswane

2005 rocznik a wino delikatnie słomkowe w barwie, z zielonymi refleksami, błyszczące. Silnie pachnące i bogate aromatycznie – buty rumowe i lodów typu malaga, przechodziły w dojrzałego ananasa, przejrzałego banana, w końcu otwierając zapachy suszonych owoców, kwiatów i cytrusów.

W ustach dobrze zrównoważone, konsekwentne z aromatami nosa, mimo wieku świeże, żywe i owocowe. Degustowane z 14-miesięcznym Cheddarem wypadło jeszcze lepiej niż samo! U mnie ma 85pkt

3. Kindzmarauli Marani 2005, z regionu Kachetia / winnica Kvareli szczepy: rkatsiteli, mtswane i hihvi

Najbardziej niezwykłe spośród degustowanych przez nas win! Produkowane w kwewri, co dało mu nadzwyczajne walory, niespotykane zwyczajowo wśród białych win. Ciemny złoto-miedziany kolor przypominający dobrego tokaja. W nosie z początku bardzo delikatne, zamknięte, rozwijało się po zamieszaniu. Zdekantowaliśmy i zaczęła się prawdziwa kanonada zapachów! Figa, daktyl, wędzona gruszka, gdzieś w tle delikatne nuty morskiej soli, koniaku, torfowej whiskey z Islay. Bajeczna sprawa!

W smaku nie zawodzi – aromaty są konsekwentne, nawet nieco bardziej wyczuwalne. Najlepiej smakowało (pachniało zresztą też) po przekroczeniu temperatury 16oC! Powyżej 20 nadal było dobrze! Było szorstkie, mocno cierpkie, przypominało czerwone, co należy prawdopodobnie uznać za typową cechę win z kwewri (wynik długiej maceracji i mniejszego stopnia łagodzenia smaku wina z czasem). Kwasowość obecna, na średnim poziomie uzupełniona rozgrzewającym alkoholem. Nieco ciężkawe. Finisz długi orzechowo-śmietanowy. W notatkach widnieje ocena 89 pkt z dopiskiem – ZA INDYWIDUALIZM. I niech tak zostanie

Ten pokaz slajdów wymaga włączonego JavaScript.

Wina gruzińskie potrafią szokować. Nie są to pozycje dla typowego, masowego konsumenta – zwłaszcza jeśli winifikacja odbywała się w kwewri. Jeśli jednak lubicie indywidualny charakter regionu, szczepu i niepowtarzalną duszę wina, to Gruzja jest pozycją obowiązkową. Możliwe, że w ogóle Wam nie zasmakuje – jak mówiłem wcześniej, sam nadal się waham czy degustowane trunki jestem gotów uznać za subiektywnie dobre. W każdym razie jestem pod wrażeniem i długo tej degustacji nie zapomnę.

A w kolejnym wpisie czekają na Was wina czerwone prosto z Gruzji! Kieliszki w dłoń!

Dla każdego i na co dzień! Rocca Ventosa IGT – test panel

Nie zawsze jest okazja do picia wielkich, wybitnych win. Czasem wystarczy prosta i poprawnie zrobiona butelka, aby w pełni cieszyć się smakiem codziennego trunku. Taka też jest prezentowane dzisiaj seria – Rocca Ventosa IGT. Wina produkowane przez Cantina Tollo – kolektyw grupy włoskich winiarzy, posiadających niewielkie działki, ale wspólnie tworzących dobrze znaną markę win regionalnych i na tą chwilę sprzedażową potęgę. Nastawienie raczej ilościowe niż jakościowe, choć drugi element mieści się w normach poprawności (świadczy o tym chociażby złoty medal Mundus Vini 2010 dla najlepszej spółdzielni winiarskiej).

Włoscy winiarze świetnie rozwiązali problem (zwłaszcza finansowy) ze stworzeniem winiarni. Z ich zrzeszenia powstała spółka, obsługiwana przez jedną winiarnię, a koszty i zyski dzielone są proporcjonalnie do udziałów. Wspólnie też prowadzona jest dystrybucja czy marketing. My jako konsumenci otrzymujemy natomiast smaczne wino, do picia nieformalnego, bez okazji, na co dzień. Podobno czerwone (zwłaszcza z montepulciano) są lepsze niż białe – ale ja bym głowy nie dał sobie za to uciąć.

Nie będę tym razem rozpisywał całej tabeli degustacyjnej, bo przy produkcie tak prostym nie ma to większego sensu. Wino jednak szczerze polecam! Trebbiano i montepulciano tej samej marki spotkałem w 5* hotelu boutiqowym jako wino domu – 30zł za kieliszek! SKANDAL niby, ale goście zachwyceni – bardziej zapewne ceną niż zaletami trunku!


Przejdźmy zatem do rzeczy:

Na początek 3 pozycje, trebbiano i montepulciano jako pretendujące do mina najlepszych produktów kolektywu Cantina Tollo pojawią się później. Wszystkie zakupione w sklepie Wielkie Wina (ul. Ogrodowa, Poznań).

Producent: Cantina Tollo

Cena: 18,25 PLN

Region: Abruzja

Apelacja: Terre di Chieti IGT (merlot oraz chardonnay), Daunia IGT (pinot grigio),

Roczniki: 2009-2010


Czytaj dalej Dla każdego i na co dzień! Rocca Ventosa IGT – test panel